Do
szacowania
odpisu
na
oczekiwanych
strat
kredytowych
w odniesieniu
do
należności
z tytułu
dostaw
i usług,
Grupa
stosuje
uproszczenie
wyceniając
odpis
w kwocie
równej
oczekiwanym
stratom
kredytowym
w horyzoncie
życia
należności.
Grupa
do
oszacowania
wartości
oczekiwanych
strat
kredytowych
stosuje
macierz
rezerw
opracowaną
na
podstawie
danych
historycznych
dotyczących
spłat
należności
przez
kontrahentów,
skorygowanych
w stosownych
przypadkach
o wpływ
informacji
dotyczących
przyszłości.
W tym
celu
Grupa
dzieli
swoich
klientów
na
homogeniczne
grupy
i dokonuje
statystycznej
analizy
wiekowej
oraz
analizy
ściągalności
należności w oparciu o dane z min. 2 lat wstecz.
Odpis
na
oczekiwane
straty
kredytowe
należności
z tytułu
dostaw
i usług
jest
aktualizowany
na
każdy
dzień
sprawozdawczy.
Dla
należności
z tytułu
dostaw
i usług
przeterminowanych
powyżej
180
dni
Grupa
poza
metodą
statystyczną
szacowania
wartości
odpisu
na
oczekiwane
straty
kredytowe
na
wartości
opartą
o macierz
rezerw
stosuje
także
indywidualne
podejście.
Dla
każdej
należności
z tytułu
dostaw
i usług,
która
jest
przeterminowana
o ponad
180
dni,
a
kwota
tej
należności
jest
istotna,
kierownictwo
stosuje
profesjonalny
osąd
na
podstawie
analizy
sytuacji
finansowej
kontrahenta,
rodzaju
zabezpieczenia,
stanu
realizacji
umowy,
bieżącego
ratingu
oraz
pozostałych
istotnych
faktów
i okoliczności.
Procedura
utworzenia
dodatkowego
odpisu
ponad
kwoty
wynikające
na
wprost
z macierzy
stanowi
dodatkowy
mechanizm
weryfikacyjny
stosowany
w
Grupie,
który
pozwala
na
zidentyfikowanie
takich należności, co do których ryzyko braku ich spłaty jest wyższe niż średnie statystyczne.
W
przypadku
tej
dodatkowej
procedury
kontrolnej
brane
są
jednak
pod
uwagę
wszystkie
fakty
i
okoliczności,
które
mogą
świadczyć
o
wyższym
niż
statystyczne
ryzyku
związanym
z
daną
należnością.
Do
takich
faktów
i okoliczności zaliczamy:
a.
kwestionowanie
wysokości
należności
przez
klienta,
w
tym
szczególnie
jeśli
spółka
z
Grupy
weszła
z
klientem
w spór przed sądem lub innym organem prowadzącym postępowania sporne,
b.
indywidualną
sytuację
finansową
klienta,
w
tym
szczególnie
fakt
wejścia
w
postępowanie
restrukturyzacyjne
lub
upadłościowe bądź informację o pogorszającej się sytuacji płynnościowej klienta,
c. sytuację na rynku geograficznym/w sektorze, w którym działa klient,
d.
specyfikę
umowy,
z
której
wynika
należność,
w
tym
mechanizmy
zabezpieczające
wynikające
z
samej
umowy
(np. moment przejścia praw autorskich do oprogramowania dopiero z momentem uzyskania płatności),
e. fakt posiadania instrumentów zabezpieczających płatność.
W
przypadku
pozostałych
należności
i innych
aktywów
finansowych
Grupa
wycenia
odpis
na
oczekiwane
straty
kredytowe
w kwocie
równej
12-miesięcznym
oczekiwanym
stratom
kredytowym.
Jeżeli
ryzyko
kredytowe
związane
z
danym
instrumentem
finansowym
znacznie
wzrosło
od
momentu
początkowego
ujęcia,
Grupa
wycenia
odpis
na
oczekiwane
straty
kredytowe
z tytułu
instrumentu
finansowego
w kwocie
równej
oczekiwanym
stratom
kredytowym w całym okresie życia instrumentu
.
Odpis
na
oczekiwane
straty
kredytowe
w odniesieniu
do
należności
z tytułu
dostaw
i usług
oraz
aktywów
z tytułu
umów
z klientami
zalicza
się
do
działalności
operacyjnej.
Odpisy
na
oczekiwane
straty
kredytowe
w odniesieniu
do
wartości
pozostałych
należności
zalicza
się
do
pozostałej
działalności
operacyjnej
lub
do
działalności
finansowej,
jeśli
należność
powstała
wskutek
transakcji
sprzedaży
inwestycji
lub
innej
działalności,
której
koszty
i przychody
co
do
zasady
obciążają
działalność
finansową.
Odpisy
salda
należności
wynikającego
z naliczonych
odsetek zalicza się do kosztów finansowych.