Każdy środek trwały w firmie prowadzi podwójne życie. Na potrzeby bilansowe amortyzuje się przez dziesięć lat metodą liniową. Na potrzeby podatkowe — przez pięć lat metodą degresywną, bo tak wyszło korzystniej przy zakupie. A jeśli firma raportuje też według MSR, jest jeszcze trzecia wersja tej samej maszyny, z trzecią stawką i trzecią wartością netto.
Po zamknięciu kwartału do realizacji trafiają setki przelewów: wynagrodzenia, składki ZUS, podatki do US, płatności dla dziesiątek dostawców, zaliczki dla pracowników i wpłaty na PPK. W firmach bez zintegrowanego systemu płatności elektronicznych każdy z tych przelewów wymaga ręcznego przygotowania — przepisywania numerów rachunków, kwot i tytułów, a wyciągi bankowe tygodniami czekają na ręczne rozliczenie. Skala ryzyka jest nieproporcjonalnie duża w stosunku do czynności, które wydają się prozaiczne.
